Poezie

Poezie

Constellatie

Het is bijna 27 jaar geleden dat we ouders werden, dus dit is al de 26e moederdag. Als de dag van gister herinner ik me het moment dat we voor het eerst met zijn drieën alleen waren.

Poezie

Zes nachtjes

Mijn dochter wil dit jaar geen afstreepkalender
neemt haar vriendjes niet naar hier
ze weet wel hoe de vlag erbij hangt.

Poezie

Terug

Op 2 februari 2023 brachten we onze jongste naar de verslavingskliniek.
De avond ervoor hielden we als gezin een afscheidsetentje.
Daarna mochten we vijf weken geen contact.
Met de kennis van nu is het een keerpunt, maar toen wist ik dat nog niet.

Poezie

Lifetime of losses

Geïnspireerd door het promotieonderzoek van dierbare collega Edith Raap (over levend verlies bij ouders van een kind met een beperking) maakte ik deze tekst. Meer over haar promotieonderzoek vind je hier.

Poezie

Rode lijn

Op Poetry International was ik te gast bij het open podium waarbij het thema ‘heldenstemmen’ was. Ik maakte een setje gedichten waarin ouderschap een terugkerend thema was. Sterke zakdoek schreef ik voor alle ouders die kinderen grootbrengen in oorlogstijd.

Poezie

Frontaal Podium

Wat een mooie afwisselende avond van Frontaal Podium (zoek ze op, ga erheen!). Vereerd dat ik daar ook op het podium mocht staan tussen de professionele schrijvers en dichters. Hier de opening (Op handen dragen) van mijn setje van vijf gedichten rond taboe (het thema van de avond) en ouderschap. Het verlangen om over te dragen wint het van de spanning om op te treden.

Poezie

Ruimte

Hoe vrij voelen gedachten
zolang je zoekt?

Wat heb je aan vleugels
tegen de stroom
als je voorwaarts wil?

Het eens blijven met jezelf
tussen anderen
botst dat met
gedachten veranderen?

Poezie

Groei

Het is de Week van de Opvoeding. Goeie week voor de (online) primeur van het gedicht Groei. Eerder las ik ‘m voor tijdens Dichters in de Prinsentuin tijdens een blokje ‘ouderschapsgedichten’. Tot mijn verrassing en ontroering ontlokte het een hartstochtelijk ‘Ja!’ van een luisterende vader. Benieuwd of dat herkenbaar is?

Poezie

Samen

Is het geen wonder
hoe in het ontmoeten
steeds nieuwe lagen
vouwen in ons binnenste?

Hoe die vouwen origamiën
tot kraanvogels, sterren, klavers
of klauwen, happers, kreukels
zie je niet vanbuiten.

Poezie

Wake-up call

Als bijdrage aan de lezing ‘Verslaafd ben je nooit alleen’ die collega Sabine Vermeire gaf bij Kliniek Sint Jozef Pittem- Centrum voor Psychiatrie en Psychotherapie nam ik twee gedichten op om het ouderperspectief een stem te geven. Fijn om op deze manier te kunnen bijdragen!