Constellatie
Het is bijna 27 jaar geleden dat we ouders werden, dus dit is al de 26e moederdag. Als de dag van gister herinner ik me het moment dat we voor het eerst met zijn drieën alleen waren.
Het is bijna 27 jaar geleden dat we ouders werden, dus dit is al de 26e moederdag. Als de dag van gister herinner ik me het moment dat we voor het eerst met zijn drieën alleen waren.
Mijn dochter wil dit jaar geen afstreepkalender
neemt haar vriendjes niet naar hier
ze weet wel hoe de vlag erbij hangt.
Geïnspireerd door het promotieonderzoek van dierbare collega Edith Raap (over levend verlies bij ouders van een kind met een beperking) maakte ik deze tekst. Meer over haar promotieonderzoek vind je hier.
Wat een mooie afwisselende avond van Frontaal Podium (zoek ze op, ga erheen!). Vereerd dat ik daar ook op het podium mocht staan tussen de professionele schrijvers en dichters. Hier de opening (Op handen dragen) van mijn setje van vijf gedichten rond taboe (het thema van de avond) en ouderschap. Het verlangen om over te dragen wint het van de spanning om op te treden.
Het is de Week van de Opvoeding. Goeie week voor de (online) primeur van het gedicht Groei. Eerder las ik ‘m voor tijdens Dichters in de Prinsentuin tijdens een blokje ‘ouderschapsgedichten’. Tot mijn verrassing en ontroering ontlokte het een hartstochtelijk ‘Ja!’ van een luisterende vader. Benieuwd of dat herkenbaar is?
Als bijdrage aan de lezing ‘Verslaafd ben je nooit alleen’ die collega Sabine Vermeire gaf bij Kliniek Sint Jozef Pittem- Centrum voor Psychiatrie en Psychotherapie nam ik twee gedichten op om het ouderperspectief een stem te geven. Fijn om op deze manier te kunnen bijdragen!