Toen ik op de omslag de titel 'IJskastmoeder' las dacht ik nog, vreemde titel.
Mariëtte-Sophie Luiting van online tijdschrift Concept moet even wennen aan de titel maar gaat al snel om.
De manier van schrijven is bewonderenswaardig. Als je een aspergerkind hebt is dit boek een echte aanrader, maar ook voor familie en vrienden
is dit boek de moeite waard! Zij kunnen een klein stukje meekijken in het leven van een aspergerkind en haar moeder.
Een feest der herkenning? In ieder geval herkenning.... Blogger Sprakeloos zoekt hoe hij zich als ervaringdeskundige vader van een PDD-NOS kind verhoudt tot IJskastmoeder. Alles is zeer herkenbaar, en het feestelijke zit hem vooral in het gevoel dat je zelf niet gek bent, maar een opdracht hebt die soms schier onmogelijk lijkt.
Bekentenissen van een ijskastmoeder
De redactie van IkVader vraagt zich af of er ook ijskastvaders zijn ;-)
De vlaamse journaliste Guinevere Claeys schreef een artikel over de impact van een kind met een ontwikkelingsstoornis voor het weekblad Weekend Knack op het gezin en las daarvoor ook IJskastmoeder. "Een getuigenis dat geen blad voor de mond neemt. Niet filtert, niet oppoetst. Maar net zomin dramatiseert. Het leven zoals het is, openhartig geregistreerd."
Ontroerende getuigenis over het leven met een aspergerkind
Een ontroerend verhaal, dat houvast en herkenbaarheid biedt aan ouders die worstelen met een kind dat niet volgens de boekjes opgroeit, en ook zeer veel nuttige info bevat voor hun omgeving (familie, leerkrachten, hulpverleners…)
In dit boek schrijft Janneke van Bockel openhartig over haar zoektocht naar houvast als ze hoort dat haar dochter het syndroom van Asperger heeft. Met vallen en opstaan leert ze hoe ze haar dochter daarin kan begeleiden en wat dat van de andere gezinsleden vraagt.
In de stijl van Karin Kuipers Je mag me altijd bellen (meer dan 50.000 ex. verkocht!)
'Onze dochter heeft asperger. Modern hè. Want elk kind heeft tegenwoordig wel wat. Toch? Het maakt me boos en onzeker tegelijkertijd. Ik wil net zo hard dat er wél als dat er níet iets aan de hand is. Het allerliefst wil ik voor haar een zo normaal mogelijk leven, maar ik wil ook erkenning voor mijn dagelijks geploeter, mijn gevoel van onmacht. Door de diagnose begrijp ik opeens waarom ik een ijskastmoeder ben. Waarom ik haar, als ze gevallen is, niet meteen vastpak en overstelp met troostende woorden en genezende moederzoenen, maar rustig blijf en zeg dat een pleister zal helpen. Dat is niet omdat ik zo’n kille, kouwe dame ben, maar omdat mijn kind dat nodig heeft. Zij beleeft de wereld als woest, onstuimig en onvoorspelbaar en vraagt van mij dat ik de kalme haven ben waar ze kan terugkeren om op adem te komen. Dáárom ben ik zo koel. Of misschien is cool een beter woord. IJskastmoeder is mijn geuzennaam.'
Janneke van Bockel is ouderschapscoach en moeder van twee dochters. Onder het pseudoniem 'IJskastmoeder' schrijft ze sinds 2006 veel gelezen stukjes over haar gezin op de weblog van De Volkskrant.
