Wirwar
Vroeger was ik
anders net als nu
vol plannen, dromen, vooroordelen
hoe het eigenlijk zou moeten
ik wist nog niet
hoe tijd verliest, vervreemdt, vergeeft
bevrijdt.
Met twee nieuwe dichtopdrachten op zak, het optreden bij de 1000dichters tournee achter de rug en mijn stoute schoenen onder de arm durf ik wel te vertellen hoe blij ik ervan word om het ongezegde te vangen in taal. Dat ouderschap daarbij een belangrijk thema is zal niemand verbazen ;-) Ik dacht altijd dat je gedichten het beste op papier leest, maar ontdek steeds meer hoe het voordragen een extra dimensie kan geven. Elkaar verhalen vertellen is niet voor niets een aloude traditie.
Onlangs heb ik de stoute schoenen aangetrokken om een cursus poëzie schrijven te gaan volgen bij Ingmar Heytze. Met als