Ervaringsdeskundigheid ouders

Samen met de landelijke oudervereniging Balans organiseert MetaMama de training ‘Ouders ervaren en deskundig’ opnieuw voor ouders van zorgintensieve kinderen.

De meeste trainingen tot ervaringsdeskundige zijn cliënt–georiënteerd zijn (bijvoorbeeld voor ex-verslaafden, of mensen uit de psychiatrie). Ze zijn gericht op het patiëntperspectief en gaan uit van ‘herstel’. Dat is anders bij ouders, waar het draait om de uiteenlopende ontwikkelingsfases van hun kind en vooral om ‘het leren omgaan met’. Daarnaast gaat het vaak om het behouden/bevechten van je positie als ouder ten opzichte van professionals. Kennis van de psychologie van ouderschap is een voorwaarde voor ervaringsdeskundige ouders, daarom ontwikkelden we deze training.

Praktische info
De training start op maandag 16 september 2019 in Amersfoort (pal naast het station) en loopt tot eind januari 2020. [...] Lees verder

Praten met ouders

We praten graag en veel over onze kinderen, maar heb je het ook over hoe het voor jou is om vader of moeder te zijn? Gek genoeg hebben we het daar niet zo vaak over en ploeteren we vaak in ons eentje met vragen, gevoelens en gedachten. Kom daarom vier ochtenden samen met andere ouders het Ouderschapsspel spelen.

Het Ouderschapsspel is bedacht door ouders voor ouders. De vragen zijn gecentreerd rond het in kaart brengen van goede ervaringen, wat je als ouder wil bereiken en wie er met je meedenkt en meehelpt. Het Ouderschapsspel nodigt op laagdrempelige wijze uit tot het uitwisselen van ervaringen en persoonlijke verhalen en er is voldoende ruimte om uit te weiden over gedachten, gevoelens en gedrag. [...] Lees verder

Schrijven met ouders

Kinderen grootbrengen is soms een hele klus. Altijd maar ‘de grootste’ moeten zijn als ouder is bovendien niet gemakkelijk. Vanuit bezorgdheid, frustratie of onzekerheid reageer je soms op een manier die je helemaal niet wilt. Waar komt dat vandaan? Wat vraagt het eigenlijk van ouders om kinderen groot te brengen? In Schrijven met ouders sta je als ouder centraal en onderzoek je je eigen ouderschap. Alle mensen met kinderen van harte welkom: van jong tot ‘oud’.

Schrijfervaring is niet nodig. Deze schrijfsessies gaan namelijk niet over mooi schrijven, of het optekenen van je levensverhaal. Het is een manier om al schrijvende te onderzoeken hoe jij je ouderschap beleeft.

cartoon: Grant Snider

In vijf ochtenden beschrijf je allerlei belevenissen van je ouderschap, vanuit verschillende perspectieven. [...] Lees verder

Facebookgroepen

Op de vooravond van de Verwendag in 2012 is de eerste besloten groep voor ouders van een kind met autisme aangemaakt. Het idee was dat alle deelnemers dan nog lang konden na- en doorpraten. En al snel bleek het ook een fijne plek om van gedachten te wisselen over wat ouders nodig hebben om hun werk goed te kunnen doen. We bedachten regels om de veiligheid in de groep te waarborgen en zorgden ervoor dat de uitwisseling voorop staat en de groep niet vervalt tot een prikbord vol aankondigingen en reclame. Dat blijkt goed te werken.

Al snel vroeg iemand of er ook een aparte groep kon komen voor ouders van een kind met mcdd, en een andere ouder of er dan ook een groep kon komen voor ouders van meisjes met autisme, en toen een voor pubers, (jong)volwassenen, als je partner autisme heeft… En zo zijn er nu een hele stapel besloten facebookgroepen. [...] Lees verder

Laten testen of niet?

‘Hij verveelt zich te pletter, dat vind ik zó moeilijk. Hij heeft geen vriendjes, hij kan de straat niet op, zijn kleine zusje haalt hem het bloed onder de nagels vandaan als ze zijn legobouwwerken “per ongeluk” omstoot en ik heb ook geen tijd en zin om dagelijks urenlang in de kou ergens in een of andere buurtspeeltuin op de rand van de zandbak te hangen. Ja sorry, dan ben ik maar niet de ideale moeder. Maar ik maak me wel zorgen om dat manneke van me. Nog geen zes jaar en nu al overal buitengesloten. Kleuters zijn hard hoor. Maar ja, ik zie zelf ook wel dat hij de gemakkelijkste niet is. Hij herkent alle automerken inclusief de verschillende uitvoeringen, terwijl we zelf niet eens een auto hebben, hahaha. [...] Lees verder

Wonder

Veertien is onze jongste, en ze zit in de derde klas van het gymnasium. Sinds dit schooljaar vertikt ze het om haar huiswerk te doen. Als na de herfstvakantie de eerste onvoldoendes vallen, kijken mijn man en ik elkaar aan. Wat gaan we doen? We besluiten het op zijn beloop te laten en zijn benieuwd wanneer de wal het schip keert. Volgens de boekjes moet je over slapen, eten en zindelijkheid geen strijd aangaan, die verlies je als ouders. Dat geldt denk ik ook voor leren. Je kunt wel zeggen ‘je moet’, maar als ze zelf hun hersenen niet ‘aanzetten’ gebeurt er niks.

De jongste is zich ondertussen van geen kwaad bewust en volop op ontdekkingstocht. Ze krijgt haar eerste vriendje, er vormt zich een hechte vriendinnenclub, ze tart onze grenzen en is daarmee een leeftijdsadequate puber. [...] Lees verder

Hoe dan?

‘Eigenlijk ben ik een ochtend mens, maar tegenwoordig moet ik ook avondmens zijn. Om twaalf uur moet ik Doris afkoppelen van zijn sondevoeding. In de nacht is het dan ook altijd nog wel een keertje bal en om kwart over zes springt de jongste alweer vrolijk op ons bed, klaar om aan de dag te beginnen. Mijn man helpt me waar hij maar kan, maar op de vrachtwagen maakt hij lange dagen. Hij is gestopt met rijden op het buitenland. Hij slaapt tegenwoordig dus wel altijd thuis, maar nu hij voor de Jumbo rijdt is hij vaak om vier uur ’s ochtends al op pad. Omdat er een paar collega’s ziek zijn, pakken ze nu om de beurt de avondrit erbij. [...] Lees verder

Tussen Jou en Mij

Tussen Jou en Mij, mijn vierde boek, verschenen is bij Lannoo. Het is een schrijf- en doeboek voor ouder en kind. Een heel ander boek dan de vorige drie dus, maar het draait wel weer om ouders en kinderen natuurlijk. Het is – al zeg ik het zelf – een superleuk (en nuttig) cadeauboek voor (ouders van) kinderen tussen acht en veertien jaar.

Cover Tussen jou en mij

Achterflaptekst

Herken je dat? Je wil dolgraag iets vertellen of vragen aan je ouders, maar je lijkt het goede moment maar niet te vinden…

In dit schrijf- en doeboek kun je je verhaal kwijt wanneer je maar wil. Je kunt je stemming bijhouden, schrijven over wat je dwarszit, waar je blij van wordt, over grote en kleine ruzies, over twijfels – of gewoon voor de lol. [...] Lees verder

Hoop

HoopWout ligt in het ziekenhuis. Nou ja ligt… Hij zit op de rand van zijn bed, scharrelt met zijn looprek en is veel te onrustig om zijn geopereerde diabetesvoet de voorgeschreven rust te gunnen. Ondanks zijn kale kop en volgetatoeerde lijf windt hij charmant het personeel om zijn vinger. ‘Ik heb grote eerbied voor jullie werk, echt ik ben ontzettend dankbaar voor jullie goede zorgen. De maatschappij zou jullie beter moeten belonen’, zegt hij te pas en te onpas tegen wie het maar horen wil. Hij praat de oren van het hoofd van zijn zaalgenoten, maakt grapjes met de schoonmakers, de catering, de arts-assistenten en is een open boek voor wie maar luisteren wil.

Als het bezoekuur aanbreekt wordt Wout stil. [...] Lees verder

Ophalen

ophalen‘…Dus ik zeg: “Ik kom hem nu halen, kan me niet schelen dat hij al in bed ligt, haal hem er maar uit en pak zijn koffer in. Ik ben er over een half uur.” Ik was flink overstuur toen ik de groepsleiding belde. De dag ervoor hadden we onze zoon weggebracht naar de gesloten jeugdinrichting en ik was zo geschrokken van wat ik daar aantrof. Ontzettend kale kamertjes, overal gewapend glas, het leek wel een gevangenis! Ik was het er wel mee eens geweest dat hij daar naartoe ging, want het kon zo niet langer, maar toen ik zag waar hij terechtkwam wist ik niet meer of we er goed aan deden. We reden naar huis en ik heb de hele avond alleen maar zitten huilen met mijn man.’

‘De volgende dag belde Justin en hij vertelde me hoe verschrikkelijk het daar is. [...] Lees verder