Wonder

Veertien is onze jongste, en ze zit in de derde klas van het gymnasium. Sinds dit schooljaar vertikt ze het om haar huiswerk te doen. Als na de herfstvakantie de eerste onvoldoendes vallen, kijken mijn man en ik elkaar aan. Wat gaan we doen? We besluiten het op zijn beloop te laten en zijn benieuwd wanneer de wal het schip keert. Volgens de boekjes moet je over slapen, eten en zindelijkheid geen strijd aangaan, die verlies je als ouders. Dat geldt denk ik ook voor leren. Je kunt wel zeggen ‘je moet’, maar als ze zelf hun hersenen niet ‘aanzetten’ gebeurt er niks.

De jongste is zich ondertussen van geen kwaad bewust en volop op ontdekkingstocht. Ze krijgt haar eerste vriendje, er vormt zich een hechte vriendinnenclub, ze tart onze grenzen en is daarmee een leeftijdsadequate puber. [...] Lees verder

Hoop

HoopWout ligt in het ziekenhuis. Nou ja ligt… Hij zit op de rand van zijn bed, scharrelt met zijn looprek en is veel te onrustig om zijn geopereerde diabetesvoet de voorgeschreven rust te gunnen. Ondanks zijn kale kop en volgetatoeerde lijf windt hij charmant het personeel om zijn vinger. ‘Ik heb grote eerbied voor jullie werk, echt ik ben ontzettend dankbaar voor jullie goede zorgen. De maatschappij zou jullie beter moeten belonen’, zegt hij te pas en te onpas tegen wie het maar horen wil. Hij praat de oren van het hoofd van zijn zaalgenoten, maakt grapjes met de schoonmakers, de catering, de arts-assistenten en is een open boek voor wie maar luisteren wil.

Als het bezoekuur aanbreekt wordt Wout stil. [...] Lees verder

Ophalen

ophalen‘…Dus ik zeg: “Ik kom hem NU halen, kan me niet schelen dat hij al in bed ligt, haal hem er maar uit en pak zijn koffer in. Ik ben er over een half uur.” Ik was flink overstuur toen ik de groepsleiding belde. De dag ervoor hadden we onze zoon weggebracht naar de gesloten jeugdinrichting en ik was zo geschrokken van wat ik daar aantrof. Ontzettend kale kamertjes, overal gewapend glas, het leek wel een gevangenis! Ik was het er wel mee eens geweest dat hij daar naartoe ging, want het kon zo niet langer, maar toen ik zag waar hij terechtkwam wist ik niet meer of we er goed aan deden. We reden naar huis en ik heb de hele avond alleen maar zitten huilen met mijn man.’

‘De volgende dag belde Justin en hij vertelde me hoe verschrikkelijk het daar is. [...] Lees verder

Media over Uitlegmoeder

PIP – Pedagogiek in de Praktijk Artikel waarin Janneke vertelt hoe ze groeit van IJskastmoeder naar Uitlegmoeder.

Balans Magazine Kortom, een indrukwekkend oprechte blik die iedereen compassie zal doen voelen en inzicht zal geven in de complexiteit van het opvoeden van een puber met autisme. (…) voor iedereen een aanrader.

NVA Engagement Het boek is een feest der herkenning en werkt voor familie, kennissen en hulpverlening als een bron van informatie. Door dit boek kunnen zij voelen wat het vraagt van ouders en zij krijgen daardoor meer respect en compassie voor hen.

Autisme Centraal ‘Uitlegmoeder leest zalig vlot, is opgebouwd uit korte stukjes situatieschetsen waarin kleine tips en inspiratie verweven zitten. (…) Dit boekje krijgt alvast de stempel FAVORIET.’

Lotje&co ‘Het is een fijn boek voor ouders die herkenning zoeken en een must-read voor iedereen die met een kind met autisme te maken krijgt: De ervaringen in ‘Uitlegmoeder’ geven meer dan welk informatief boek ook, inzicht waar ouders tegenaan lopen. [...] Lees verder

Eigen kind eerst

gezienOp het schoolplein is een oploopje: een kluitje moeders in verhitte discussie. ‘Het kan zo niet langer, en als de directeur niks doet moeten we…’, vang ik op als ik gehaast langsloop om mijn kind (iets te laat, sorry juf) naar de deur te brengen. Ik ken de directeur als een aimabel man. Eigengereid, dat wel, en niet zo héél democratisch ingesteld, maar hij durft dan ook het soort onorthodoxe beslissingen nemen waar allebei onze kinderen van hebben geprofiteerd en waar wij nog dagelijks dankbaar de vruchten van plukken.

Maar waarover zijn de moeders zo boos? En wat zijn ze van plan ‘als de directeur niets doet’, vraagt het nieuwsgierig aagje in mij af. Hebben ze zelf al iets gedaan voordat ze ‘het’ over de heg gooien bij de directeur? [...] Lees verder

MEELEEFKAARTJES om ouders een hart onder de riem te steken

Ik weet niet goed - meeleefkaartjesOp 29 augustus op de landelijke Verwendag voor ouders van een kind met autisme, lanceerde MetaMama een nieuw concept; meeleefkaartjes en (plak)tattoo’s om ouders een hart onder de riem te steken.

Een kaartje bij de geboorte van een kind is leuk, maar verderop in de tijd kun je als ouder ook wel eens een opsteker gebruiken. Omdat je een compliment verdient, wanneer het hard werken is (omdat je kinderen niet volgens de boekjes groot groeien), of gewoon zomaar, omdat het leven niet over rozen gaat. Als je ouders een steuntje in de rug biedt, verbetert dat niet alleen het welzijn van ouders, het komt ook direct ten goede aan de kinderen. Stuur daarom een Meeleefkaartje naar een ouder die wel een hart onder de riem kan gebruiken. [...] Lees verder

Casus

casusTerwijl ik in het café op mijn afspraak zit te wachten laat ik mijn gedachten alvast gaan over het gesprek dat we straks zullen hebben. Ik ken deze mensen nog niet en ben nieuwsgierig naar hun manier van werken. Ze worden vaak ingeschakeld als niemand meer weet wat er moet gebeuren. Hebben ze zoveel meer kennis dan alle andere betrokkenen of zijn ze gewoon handiger in overleggen en afstemmen? Lukt het ook wel eens niet, vraag ik me af, en wat doen ze dan?

We schudden handen, bestellen koffie, maken globaal kennis en ik vraag hen waar ze op dit moment mee bezig zijn. ‘Dat is wel leuk om te vertellen’, steekt de ene enthousiast van wal ‘ik kom net bij een heel interessante casus vandaan.’ ‘Ho, stop!’ onderbreek ik hem, tot mijn eigen verbazing onverwacht fel. [...] Lees verder

Recensies Uitvindboek

cover uitvindboek kleinNieuwsgierig wat anderen zeggen over Uitvindboek? Hieronder een greep uit de recensies. Uitvindboek voor ouders is te leen in de bieb (ook het ebook) en te koop bij je boekwinkel, online of rechtstreeks bij de uitgever. En stuur me gerust je reactie als je het gelezen hebt of laat een recensie achter bij bol.com!

Enthousiaste recensie van Marina van der Wal, de huispedagoog van Koffietijd en de Telegraaf: “Twee professionals die samen in staat zijn om openhartig, kwetsbaar te spreken over opvoeden… het blijft knap. Zeker als daar – zonder ook maar één bevoogdend vingertje om hoog te steken – wijze lessen vanuit de theorie aan worden gekoppeld”. Daarnaast doet ze voor zichzelf een ontdekking: “Nog nooit heb ik zo helder uitgelegd gekregen wat het ‘kind-effect’ is op ouders. [...] Lees verder

Alles goed?

Winnie the pooh stelt diagnose‘Hee hoe is het, alles goed?’, vraagt de moeder van het vriendinnetje van mijn jongste als ik naast haar schuif op de ouderavond. Alles, alles, dat is wat veel protesteert mijn hoofd en vlug scan ik op hoofdlijnen hoe we er voor staan als gezin. We hebben werk, het dak lekt niet, we willen nog bij elkaar blijven, kunnen de rekeningen betalen en over onze gezondheid mogen we ook niet klagen (al heeft de oudste hevig liefdesverdriet en de jongste keelpijn maar dat tellen we even niet mee). Dus ik antwoord: ‘Ja prima, en bij jullie?’ Ietwat zorgelijk meldt ze dat haar dochters perfectionisme uit de hand begint te lopen en de faalangst steeds meer de overhand krijgt en dat ze nu ook moeilijk gaat doen met eten. [...] Lees verder

Ouders

streepjesNajaar 1998. Er staan écht twee blauwe streepjes op de zwangerschapstest. Help!

Zwanger worden was weliswaar de bedoeling, toch overvalt het me. ‘Wat moeten we nu doen?’ ‘Negen maanden wachten’, is het nuchtere antwoord van mijn man, en hij stelt voor om vooral door te gaan met ons gewone leven. Maar voor mij staat de wereld even stil. Het is het grootste wat ik me voor kan stellen en slorpt me volledig op. Ik denk ook dat iedereen het aan me kan zien. Of zou moeten zien. En hoewel ik overdag naar mijn werk ga, elke donderdagavond ga zingen, met vrienden afspreek en de nieuwe films zie, is al gauw elk verloren ogenblik gevuld met lezen en internetten over zwanger zijn, bevallen en het eerste baby-jaar. [...] Lees verder