Lifetime of losses

Verloren

Het monster slaapt
wordt wakker
slaapt –
Je leert
ontembare patronen
kennen.

Tijdreiziger zonder keuze
met toekomst
die elke ongeopende dag
retour komt.

Alles wat had kunnen zijn
aanwezig in afwezigheid
uithouden
zonder applaus.

Verdriet als honger
als slapen.Geïnspireerd door het promotieonderzoek van dierbare collega Edith Raap (over levend verlies bij ouders van een kind met een beperking) maakte ik deze tekst. Meer over haar promotieonderzoek vind je hier. [...] Lees verder

Frontaal Podium

Wat een mooie afwisselende avond van Frontaal Podium (zoek ze op, ga erheen!). Vereerd dat ik daar ook op het podium mocht staan tussen de professionele schrijvers en dichters. Hier de opening (Op handen dragen) van mijn setje van vijf gedichten rond taboe (het thema van de avond) en ouderschap. Het verlangen om over te dragen wint het van de spanning om op te treden. Dus ja, ik wil dat van harte vaker doen :-)

 [...] Lees verder

Voordragen

Met twee nieuwe dichtopdrachten op zak, het optreden bij de 1000dichters tournee achter de rug en mijn stoute schoenen onder de arm durf ik wel te vertellen hoe blij ik ervan word om het ongezegde te vangen in taal. Dat ouderschap daarbij een belangrijk thema is zal niemand verbazen ;-) Ik dacht altijd dat je gedichten het beste op papier leest, maar ontdek steeds meer hoe het voordragen een extra dimensie kan geven. Elkaar verhalen vertellen is niet voor niets een aloude traditie. Dus heb je een gelegenheid die een dichterlijk intermezzo kan gebruiken? Aarzel niet om contact op te nemen! Wellicht ten overvloede: dat hoeft dus niet met suïcidaliteit te maken te hebben zoals in onderstaande voordracht.

  [...] Lees verder