Moeders spelen een belangrijke rol in de mate waarin vaders betrokken zijn bij de zorg voor hun kinderen

Metamama schreef geheel onbekend met het onderzoek al eens een stukje op haar weblog over dit onderwerp. Nu blijkt uit een Amerikaans onderzoek met 97 stellen dat vaders inderdaad veel meer betrokken zijn bij de dagelijkse zorg van hun kinderen als ze actief aangemoedigd worden door hun vrouw of partner. Bij het onderzoek is rekening gehouden met factoren als de standpunten over de rol van de vader, de relatie van de ouders onderling en de hoeveelheid uren die de moeder buitenhuis werkte. Ondanks deze factoren blijkt dat aanmoediging een belangrijke rol speelt.

Sleutelrol Vaders gaan zich weinig bemoeien met de opvoeding als de vrouw erg kritisch is over de opvoedmethoden van de man. Hoe de man ook zelf denkt over zijn bijdrage, de ideeën van de moeders zijn dan doorslaggevend. [...] Lees verder

Wassenaar

[sc_embed_player fileurl="https://www.metamama.nl/mp3/theo nijland - wassenaar.mp3"] Ik ben niet uit een vrouw geboren maar uit een mevrouw uit Wassenaar, die wel moet zijn geschrokken, toen ik iets meer dan een idee tussen haar oren bleek te zijn, een kind dat levend uit haar werd getrokken [...] Lees verder

Beginnen (2)

Om twintig voor negen verliet ik geruisloos het lichaam
Van moeder en keek ik ons aan.

Ik zag ons daar allemaal liggen en staan
In mijn eerste verblinding.

Ik hoorde ons allemaal aan als de stem
Van een schaar en ik voelde mijn aanvang
Verknipt.

Mijn bloedende navel bestreek het schreeuwende centrum
Van de wereld in deze kamer.

Ik kan uit mijn kamer van jullie niet weg.

Leonard Nolens (1947)
Uit de bundel ‘Een dichter in Antwerpen’ (2005) [...] Lees verder

Dit is een brief aan vaders en moeders.

Dit is een brief aan vaders en moeders.
Ik ben het kind.
Hou me vast en kijk naar me.
Til me op, zet me neer, laat me gaan.
Het kan mij niet schelen hoe u uw geld verdient
En of u succesvol bent.
Geld daar kun je snoep van kopen,
maar ik hoef geen dure koeken bij de chocolademelk.
Alleen maar een dropje op mijn knie als ik gevallen ben.
Alleen maar op schoot
En als ik op schoot zit, moet u niet altijd tv kijken.
En als u mij een verhaaltje vertelt,
ga dan op de rand van mijn bed zitten.
En zeg dat ik mijn ogen dicht mag doen.
En vraag me hoe het was vandaag want dat begrijp ik best. [...] Lees verder

Ruimte voor ouderschap

Op 25 juni vindt in Amsterdam het congres Ruimte voor ouderschap – kind en ouders in de knel’ plaats. Het congres wil het belang onderstrepen van maatschappelijke inbedding en waardering van ouderschap als verantwoordelijke ‘arbeid’. Dit in het belang van onze kinderen en van een duurzaam sociaalmenselijk milieu. Het sluit aan bij het gezonde verlangen naar menselijke maat en kwaliteit van leven. “A world fit for children is a world fit for everyone.”

Dagvoorzitter is Yoeri Albrecht. Verder zullen te gast zijn:
Professor Christine Brinkgreve, Professor Jan Willems, Bas Levering, Roos Wouters, Beatrijs Smulders, Hannah Belliot, Vincent Duindam, Joan Ferrier, Desanne van Brederode, Waldemar Torenstra, en vele anderen. Daarnaast optredens van Paul van Vliet, Hester Macrander en Anne van Delft.

Kom op woensdag 25 juni 2008 van 9:30 tot 17:30 naar het Muziekgebouw aan ’t IJ en praat en denk mee. [...] Lees verder

Verplichte opvoedhulp

Bepaalde ouders moeten verplichte opvoedhulp kunnen krijgen. Dat vindt bijna zestig procent van de ondervraagden in een onderzoek onder het Brabantpanel. Als de school signaleert dat er problemen zijn bij de opvoeding of als kinderen dreigen te ontsporen, moeten ouders tot opvoedingsondersteuning worden gedwongen, vindt deze meerderheid.

830 mensen deden mee aan de internet-enquête dat onderzoeks- en adviesinstituut PON uitvoerde in opdracht van deze krant. Sommigen vragen zich tegelijk af of gedwongen hulp zinvol is en ruim eenderde spreekt zich uit tegen dwang. “Als ouders niet zelf inzien dat ze hulp nodig hebben, heeft dat waarschijnlijk geen zin”, merkt een ondervraagde op.

Een verplichte opvoedcursus voor elke ouder? Dat vindt veertien procent van de respondenten een goed idee. Tweederde is tegen. [...] Lees verder

Zes manieren om je kind uit het water te halen

“Mam, mogen we chips?” ‘Ja hoor schatjes, met hoeveel vriendjes ben je? Nog wat drinken erbij?’ Op het uitdijende ligbeddenlandschap naast mij is het een komen en gaan van kinderen en volwassenen. Ik krijg maar niet helder wie bij wie hoort en de onuitputtelijke tas van de madre famiglia komt rechtstreeks uit het bijbelverhaal van de 2 vissen en de 3 broden. Al drie keer heb ik haar horen zeggen dat ze zo dadelijk weggaan bij het zwembad maar ‘zo dadelijk’ is blijkbaar een rekbaar begrip.

Heel anders dan mijn buren aan de andere kant. ‘Sharon, Michael kom! Nee, NU het water uit. We gaan naar huis.’ Zonder pardon het water uit gecommandeerd. Maar niet dat de vader kwaad is hoor, dat niet. [...] Lees verder

Consternatiebureau

‘Gaat alles goed?’ De wijkverpleegkundige schrijft ondertussen door in het kinddossier. Ik weet niet goed wat er van mij verwacht wordt op het consultatiebureau. Doe ik daar moeder-examen of staan ze aan mijn kant? En ‘alles’ is nogal veel, daar weet ik niet meteen antwoord op als kersverse moeder. Het moment is alweer voorbij, mijn zwijgen wordt geïnterpreteerd als ‘geen bijzonderheden’. Mijn dochter wordt gewogen en gemeten, reflexen getest en tien minuten later sta ik confuus weer buiten. Misschien heb ik het niet getroffen maar dat de meeste jonge ouders in mijn omgeving spreken over het ‘consternatiebureau’ is op zijn minst opvallend. De volgende keer ga ik er met nieuwe moed heen, ik zit vol vragen rond het vaccinatiebeleid en ik hoor graag hoe de jeugdarts daar over denkt. [...] Lees verder

Huisbezoek (columnwedstrijd)

Einde van de dag, ik ben moe. Nog even de kinderen in bed gooien en dan is de tijd aan mij. “Kom op wijffies, naar boven, hoogste bedtijd.” Ik sta al met één voet op de trap en dan pas merk ik dat niemand mij volgt. “Hallo, contact?!” Twee meisjes gekluisterd aan de buis geven geen sjoege. Ik plaats mij in hun gezichtsveld, pal voor de TV. ‘Hee, niet doen. Toe nou mam, dit is echt heel leuk, alleen dit nog even.’ Jajaja, dit nog even, dat nog even, niks niet meer, klaar nu. Ik zet de TV uit en jaag het spul naar boven. ‘Mama, wil je me dragen?’ probeert Estelle van zes. Maar ik wil niet, bovendien ben ik bang dat mijn spieren het begeven halverwege de trap want ik ben echt doodop na een lange werkdag die om half drie naadloos over ging in de zorg voor de kinderen. [...] Lees verder