Verplicht ouderschapsplan bij scheiding

Het Ministerie voor Jeugd en Gezin laat weten dat de Eerste Kamer gisteren het wetsvoorstel ‘Bevordering voortgezet ouderschap en zorgvuldige scheiding’ heeft goedgekeurd. Dat betekent dat ouders die gaan scheiden verplicht zijn om de zorg voor hun kinderen goed te regelen. De ouders moeten een ouderschapsplan opstellen met afspraken over het verdelen van de zorg voor hun kinderen, over alimentatie en over hoe zij elkaar op de hoogte houden over hun kinderen. Misschien ook een goed idee om een ouderschapsplan te maken tijdens de zwangerschap en dat jaarlijks te herijken? [...] Lees verder

Chaos

‘Oh jee, is de muziekles al om tien vóór half vier, ik dacht om tien óver.’ We rennen en vliegen en halen het nog net. Elk nieuw schooljaar is het blijkbaar nodig dat alle clubjes hun tijden wijzigen. Het duurt een tijdje voor dat in mijn systeem zit. Gelukkig verandert er meer. Mijn oudste dochter heeft nu zelf in de gaten welke dag het is en wat haar te doen staat. En ze herinnert me daar aan (al is het aan de late kant). Voor mij een kans om te proberen of ik de agendabewaking bij haar een beetje los kan laten. Dat is wel even wennen.

Toen mijn lief en ik een paar jaar geleden in een paar maanden tijd een ander huis kochten om de stad te verlaten, allebei van baan veranderden en een tweede kind kregen waren we een tijdlang flink instabiel met zijn allen. [...] Lees verder

Langzaam luisteren

“Mama, hoe komt het dat Ineke altijd alleen maar snapt wat ze zelf heeft meegemaakt?” Ik ben even helemaal van mijn sokken, mijn zevenjarige dochter slaat de spijker op zijn kop voor deze oppas. Wat een inzicht en een wijsheid. “Ze zegt dat ik mijn ijs niet zo snel moet opeten omdat je dan hoofdpijn krijgt maar dat heb ik helemaal niet. Als zij dat krijgt wil dat toch niet zeggen dat ik daar ook last van heb!” Verontwaardigd doet ze er nog een schepje bovenop. Het is me duidelijk lieve meid, ik begrijp wat je bedoelt.

Het is nog een hele kunst om de ander niet als verlengstuk van jezelf te zien. Om te beseffen dat de manier waarop jij de wereld beleeft en ziet, niet persé hetzelfde is als hoe andere mensen – hoe kinderen – dat ervaren. [...] Lees verder

Dochters

Dit liedje  van Marco Borsato kan natuurlijk niet ontbreken op mijn blog

 [...] Lees verder

Uithouden

‘L   i   e   v   e       o   m   a’, haar vinger zweeft boven het toetsenbord en zoekt alle letters af naar de volgende. ‘Mam, wil jij het niet even voor me doen, het duurt zo lang.’ Maar ik laat haar lekker zelf ploeteren op haar eerste mailtje aan oma. Als het berichtje met veel zuchten en steunen eindelijk klaar is vraagt mijn intens tevreden kind ‘hoe laat krijg ik dan antwoord?’ Ik schiet in de lach, denk terug aan de enorme hoeveelheid brieven die ik als jong meisje in de brievenbus heb gegooid. Hoe heerlijk het was om elke dag de post te halen met de hoop dat er ook voor mij iets bij zou zitten. Die broze contactlijntjes die uitgezet waren op zo’n moment, het verlangen naar antwoord, dat warme gevoel van verheugen dat als een zijdezacht laagje over de dag lag. [...] Lees verder

Moeder belt

[sc_embed_player fileurl="https://www.metamama.nl/mp3/kees torn - moeder belt.mp3"] Hallo met ma, ik dacht het is al weer zo lang geleden Dus ik dacht ik bel maar weer eens even om te vragen hoe het is Met jou en met je technicus, hoe heet 'ie ook weer, Chris Want tante Stien vroeg ook al of je nog in Naaldwijk op kwam treden? Ja heel toevallig kwam ze toen wij aan de koffie zaten In de Koningshoek, je weet wel, net vanmiddag uitgerekend langs Dus die zit als je weer in Naaldwijk optreedt eersterangs En verder was er niet veel tijd om even bij te kunnen praten [...]

Daughters

[sc_embed_player fileurl="https://www.metamama.nl/mp3/john mayer - daughters.mp3"] I know a girl She puts the color inside of my world But she's just like a maze Where all of the walls all continually change And I've done all I can To stand on her steps with my heart in my hands Now I'm starting to see Maybe it's got nothing to do with me [...]

Vrienden

“Ze huilt best veel en overdag slaapt ze maar drie kwartier, dat had ik me toch anders voorgesteld.” Het kostte me negen jaar geleden best moeite om dat over mijn lippen te krijgen en mijn vriendin antwoordde allerliefst; ‘Joh, dat is een fase waar ze weer overheen groeien. Alles bij kinderen gaat in fases, als je dat maar voor ogen houdt dan is het wel uit te houden.’ Dat hielp wel, een beetje. Maar waar ik écht mee zat is dat ik me schuldig voelde dat ik dat niet stralend kon doorstaan, zo’n huilfase. Ik was bang dat ik als moeder niet genoeg over had voor mijn kinderen. Mijn vriendin suste alle gevoelens van schuld en onbehagen en opende demonstratief de koektrommel ‘hier tast toe, chocoladekoekjes zijn het ideale troostvoer’. [...] Lees verder

Ik & Wij

Ontredderd lig ik in het kraambed. Mijn man heeft gister zijn rechterhand gebroken, er is geen kraamzuster beschikbaar omdat alle juni-baby’s bij volle maan gekomen zijn en we wonen net een paar maanden in een nieuw dorp dus van een sociaal vangnet is nog geen sprake. De oudste is nog geen twee als haar zusje geboren wordt, dus ook van die kant is weinig hulp te verwachten. Als de ene slaapt, is de andere wakker en omgekeerd. Waren de borstvoedingsmomenten bij de eerste een oase van rust, nu moet ik met de ene arm een baby zien vast te houden en met de andere een peuter zien weg te houden. Toch is die exponentieel toegenomen chaos niet eens de grootste verandering. [...] Lees verder

Opgeruimd

Waar zijn mijn sleutels nou weer? We moeten gaan anders komen we te laat op school. Ik zoek me een ongeluk. In de la, in mijn jas, in mijn tas, op de tafel; niks. “Ik word gek van jullie!” krijs ik harder dan ik wil. “Ik blíjf aan het opruimen en jullie maken er steeds weer een troep van. Doe ook ’s wat!” Ik ontplof ogenschijnlijk uit het niets. De meisjes schrikken zich een hoedje. Mijn lief is een week weg en tot nu toe vlogen we als eendrachtig driemanschap door de dagen maar plotseling ben ik er helemaal klaar mee. Ik weet het, er zijn talloze ouders die het altijd in hun eentje moeten doen maar het voelt ontzettend kwetsbaar om in mijn eentje zo verschrikkelijk verantwoordelijk voor alles te zijn. [...] Lees verder