Huisbezoek (columnwedstrijd)

Einde van de dag, ik ben moe. Nog even de kinderen in bed gooien en dan is de tijd aan mij. “Kom op wijffies, naar boven, hoogste bedtijd.” Ik sta al met één voet op de trap en dan pas merk ik dat niemand mij volgt. “Hallo, contact?!” Twee meisjes gekluisterd aan de buis geven geen sjoege. Ik plaats mij in hun gezichtsveld, pal voor de TV. ‘Hee, niet doen. Toe nou mam, dit is echt heel leuk, alleen dit nog even.’ Jajaja, dit nog even, dat nog even, niks niet meer, klaar nu. Ik zet de TV uit en jaag het spul naar boven. ‘Mama, wil je me dragen?’ probeert Estelle van zes. Maar ik wil niet, bovendien ben ik bang dat mijn spieren het begeven halverwege de trap want ik ben echt doodop na een lange werkdag die om half drie naadloos over ging in de zorg voor de kinderen. [...] Lees verder

Rozijnen

“Wat zullen we eten vanavond?” Ik heb even geen inspiratie en het voordeel van groter wordende kinderen is dat je ze lekker mee verantwoordelijk kunt maken voor huishoudelijke dilemma’s. ‘Spinazietaart?’ luidt de verrassende suggestie. Ik hoef de pannenkoeken en de tosti’s dus niet eens uit te sluiten. “Goed idee dames, dat doen we!” en hopla daar liggen de plakjes bladerdeeg al te ontdooien op het aanrecht. Spinazie uit de vriezer, rozijnen erbij. Rozijnen? Oeps, op. Die kleine zoete verrassinkjes in de taart maken ‘m nou juist zo favoriet bij mijn dochters. Maar ik heb echt geen zin om alleen daarvoor nu nog naar de supermarkt heen en weer te racen. “Sorry meiden, het wordt zonder rozijnen”, roep ik vanuit de keuken en begin de eieren te klutsen. [...] Lees verder

Wassenaar – VK muziekdag

 Omdat het maar net de vraag is waar je wieg staat, wie je moeder wordt. Luister maar naar het liedje Wassenaar. Mooi en eigenzinnig gemaakt en zo verschrikkelijk wonderschoon gezongen door Theo Nijland.

Ik ben niet uit een vrouw geboren maar
uit een mevrouw uit Wassenaar,
die wel moet zijn geschrokken,
toen ik iets meer dan een idee
tussen haar oren bleek te zijn, een kind
dat levend uit haar werd getrokken

Ik ben niet uit een vrouw geboren nee
uit een mevrouw die ‘ach en wee’ riep
‘eens maar nooit weer, au! dit niet ‘au’ dit
alsjeblieft niet nog een keer’
En die me daarna weggelegd heeft, neergezet en
weggelegd en neergezet,
als ik geluk had op knie van een meneer

Ze zeggen dat er borsten zijn
waar eeuwig melk stroomt
en dat er volle zachte armen zijn
waarin je veilig weg mag dromen
Ze zeggen dat er liefde is, die onvoorwaardelijk,
onbaatzuchtig is en voor het leven is
Al denk ik dat dit wel wat overdreven is

Ik ben niet uit een vrouw geboren maar
uit een mevrouw uit Wassenaar
Ze had geen flauw vermoeden
dat er misschien ook nog wel eens iets meer
voor nodig was dan plichtsbesef en die twee
boeken waarin ze las hoe ze me op moest voeden 

Ik ben niet hopeloos verloren nee
Ik red mij best, maar het idee
dat ik nou nét uit zó’n mevrouw,
ik die juist zo gevoelig ben,
nou net uit zo’n mevrouw geboren ben,
waar ik dus wederkerig
ook maar niet zoveel van hou

Dit lied gaat niet over was ze maar en had ze maar. [...] Lees verder

Jong geleerd

Het is elf uur ’s avonds als ik met trillende vingers en bonzend hart begin aan de IQ test van de Mensa. Nooit eerder heb ik zo’n test gedaan, ik durfde niet, bang om er niks van te begrijpen en tegelijkertijd ook bang om door de mand te vallen. Bovendien, wat moet een mavo-meisje met een  test? Maar nu schop ik mijzelf over de drempel. Ik haal diep adem en druk op <start>. Over twintig minuten weet ik meer.

In het dorp waar ik grootgroeide was ik het eerste protestante kind dat bij de nonnen naar de meisjesschool ging. Dat voelde heel stoer, vooral omdat mijn vader ervoor uit de kerkenraad werd geschopt. Dus toen ik mij niet zo op mijn gemak voelde tussen mijn klasgenoten gaf ik het cultuurverschil tussen de protestanten en katholieken de schuld en droeg dapper mijn kruis. [...] Lees verder

Ziek, zwak en misselijk

In de tijd dat duidelijk werd dat het oude kinkhoestvaccin niet werkte en het nieuwe nog niet beschikbaar was moest mijn oudste dochter haar eerste prikken krijgen. Toen ik aan de huisarts vroeg wat wijsheid was informeerde hij me uitgebreid en sloot af met woorden die nog altijd naklinken in mijn oren; ‘Kinkhoest wordt ook wel de 100-dagen-hoest genoemd. Bij kinderen ouder dan een jaar is het niet meer levensbedreigend en gaat het erom of je bereid en in staat bent om er 100 nachten voor je kind te zijn.’ Wie wil er nou niet voor zijn kind zijn, dacht ik nog. Maar nu ik wat langer als moeder meedraai, begrijp ik dat het erover gaat of je het aankunt en aandurft om er voor ze te zijn. [...] Lees verder

Breien op de werkvloer

“Waarom gaan ze niet even iets voor zichzelf doen?” Als ik een tijdje veel gewerkt heb voelt het gek genoeg zwaarder om tijd met de kinderen door te brengen. Alsof het mechaniek wat roestig geworden is. Ik vind het wel leuk om ze dan weer te zien maar het lukt me niet ‘als vanzelf’ het opvoeden erbij te nemen. Ik kom er niet in, dus kost het meer energie en die is moeilijker op te brengen als elders al intensief beroep gedaan is op mijn soepele scherpzinnige geest. Zou ouderschap ook in je spiergeheugen kunnen gaan zitten? Dat je dusdanig veel routine opbouwt dat er ruimte ontstaat om het plezier te ervaren van kinderen grootbrengen? Ikzelf merk dat het een precaire balans is om mijn moederconditie op peil te houden. [...] Lees verder

Zwakke plek

Bizar hoe kinderen je zwakke plekken altijd weten te vinden. Doe ik nog zo mijn best om het schap met de koekjes voorbij te lopen in de supermarkt, komt mijn jongste enthousiast aanzetten met chocoladebiscuitjes. Het geringste spoortje twijfel van mijn kant maakt dat ze de ruimte pakt waarvan ik nog niet in de gaten had dat ie er was. Want ik hou héél erg van chocoladekoekjes maar ik vind eigenlijk dat we ze niet moeten kopen. Maar eigenlijk is niet duidelijk genoeg voor een kind.

Dus als ik eigenlijk vind dat ze maar één koekje bij de thee mogen terwijl ik er zelf wel meer zou willen, dan vragen ze er twee. Als ik eigenlijk op de fiets naar school wil maar ervan baal dat het regent, gaan ze zeuren of we met de auto gaan. [...] Lees verder

De goede moeder

Zaterdagochtend, het is pas half elf en ik weet niet hoe ik de dag moet doorkomen. Ik ben doodop van alleen het ontbijt. Ik ben nog niet eens aangekleed, laat staan gedouched. Mijn man is naar zijn werk en komt pas om half zeven thuis. De oma’s hebben de afgelopen tijd al ruimschoots bijgesprongen. Naar de buren dan? Nee, die zien de kinderen alwéér aankomen, dat is ook geen optie. Moedeloos scan ik mijn hulplijnen en kom al snel tot de conclusie dat ik mijn heil vandaag elders zal moeten zoeken.

Gelukkig ligt die tijd achter me maar toen de kinderen twee en vier waren ben ik anderhalf jaar lang ziek geweest van een venijnig virus. Na pogingen van uitzieken, doorzetten, aanrommelen en het doorlopen van het gehele medische en alternatieve circuit was het enige devies me neer te leggen bij de situatie. [...] Lees verder

Omdat ik het zeg!

Toen mijn oudste moord en brand schreeuwde in de tummytub vroeg ik mij plots af ‘hoe vaak ga ik mijn kind eigenlijk in bad doen? Moet dat echt elke dag en waarom dan?’ Het was de eerste maar zeker niet de laatste keer dat ik voor een keuze werd gesteld die me confronteerde de oorsprong van mijn opvattingen te onderzoeken. Natuurlijk geven opvoedboeken een prettig houvast als je onzeker bent, of kun je de kunst afkijken van je eigen ouders maar soms dat botst met de praktijk. Omdat je het anders wil doen of omdat het niet werkt bij dat ene kind. Wat voor mij vanzelf spreekt wordt bovendien door mijn partner op een andere manier ingevuld, dat was een hele openbaring voor me. [...] Lees verder

Ouders zijn net mensen?

“Overbezorgde moeders maken kinderen onzeker” kopten de kranten laatst. “Afwezige vaders doen jongetjes vervreemden van hun mannelijkheid” is ook een mooie. “Sociale status ouders van invloed op geluksgevoel kinderen” is al dubieuzer maar levert toch ook veel ja-geknik op. Wat me opvalt is dat wanneer we het over ouders en kinderen hebben, en over opvoeden in het bijzonder, vrijwel altijd het kind centraal staat. Er wordt bijvoorbeeld wél gekeken naar welk effect een bepaalde opvoedstrategie op het kind heeft maar ik heb nog maar zelden iets gelezen over het effect van een kind op de ouder.

Even tot je door laten dringen. Hoe beïnvloed mijn kind mij als mens? Als je intensief samenleeft zoals in een gezin ontkom je immers niet wederzijdse beïnvloeding. [...] Lees verder